Fotograf czy biegacz? Andrzej Cukrowski na trasie 40. Biegu Barbórkowego
Miał fotografować, a ostatecznie sam stanął na starcie! Andrzej Cukrowski wystartował w jubileuszowym 40. Biegu Barbórkowym o „Lampkę Górniczą” w Lubinie, pokonując 10 kilometrów w czasie 49:46.

Poranek nie zapowiadał takiego scenariusza. Andrzej przyjechał do Lubina przygotowany zarówno do biegania, jak i fotografowania. Sprzęt fotograficzny z czasów Złotoryjskiego Klubu Fotograficznego czekał w gotowości, ponieważ od tygodni nie było już wolnych pakietów startowych.

Postanowił jednak spróbować szczęścia w biurze zawodów. Początkowo usłyszał, że miejsc nie ma, ale po krótkim „proszę poczekać” okazało się, że pakiet jednak się znalazł!

Jak widać, czasami naprawdę trzeba być urodzonym w czepku!

Nie rekord, lecz rozsądna taktyka
Start w Lubinie miał być przede wszystkim sprawdzianem formy po kontuzji oraz elementem przygotowań do kolejnych biegów zaplanowanych na listopad i grudzień.

Cel był prosty — pokonać atestowaną trasę 10 km w czasie poniżej 50 minut, bez niepotrzebnego ryzyka i pogoni za rekordem.

Andrzej zrealizował plan. W towarzystwie pacemakerów prowadzących na 50 minut dotarł do mety z wynikiem 49:46, zajmując 225. miejsce OPEN i 23. w kategorii M50.

Plan wykonany!
Najważniejsze było sprawdzenie dyspozycji po kontuzji i utrzymanie założonego tempa. Udało się jedno i drugie, a szczęśliwie zdobyty pakiet startowy zamienił fotograficzny wyjazd w kolejną sportową przygodę.

Fotograf czy biegacz? Tego dnia zdecydowanie biegacz!

49:46 na mecie — zadanie wykonane, a kolejne wyzwania już czekają!

Nie zważając na pogodę ani nie analizując stanu kolana, zapisałem się na 40. Bieg Barbórkowy „O Lampkę Górniczą”. Założyłem, że biegnąc u siebie w Lubinie, nawet asfalt będzie mnie lepiej odbijał. Pogoda okazała się wyśmienita, doping znajomych niósł tak, jak należy, a skatowane podczas ostrego treningu na trzy dni przed startem kolano współpracowało zaskakująco dobrze.
Jak mi się biegło, zapytacie… ostrożnie! Stanąłem na starcie w tylnych rzędach i miałem z tyłu głowy, by nie przeszarżować od samego początku. Zacząłem spokojnie, zgodnie z planem „spacerowym”, i wykorzystałem pierwsze 4 km na solidną rozgrzewkę. Następnie przyspieszyłem, by finalnie pokonać górkę przy hali i finiszować w tempie około 4:10/km.
Koniec końców klasyfikacja była ustalana według czasu brutto, a mój wynik dał mi równo 250. miejsce. Swoją drogą fajnie było wyprzedzać innych z racji startu z tylnego rzędu, ale faktem jest, że czas netto dałby mi lepszą pozycję. Cóż, nauka na dziś – nie można mieć wszystkiego!